
Sakrament chrztu przyjmuje się tylko raz w życiu, ale jego skutki sięgają wieczności, a jego piękno i wielkość trzeba odkrywać przez całe życie. Chrztu nie można powtórzyć, dlatego Kościół daje nam możliwość odnawiania przyrzeczeń chrzcielnych – ponownego wyrzekania się zła i wyznania wiary, a tym samym przyjmowania na nowo łask płynących ze chrztu. Najlepszą okazją do tego jest Msza Święta w Noc Zmartwychwstania, zwana Wigilią Paschalną. (…)
Uczestnicząc w liturgii chrztu, tak często udzielanego w naszych kościołach, mamy także okazję zaczerpnąć ze skarbca łaski chrztu. Każde pokropienie wodą chrzcielną na rozpoczęcie niedzielnej Eucharystii (zwane aspersją), każde przeżegnanie się wodą święconą z kropielnicy przy wejściu do kościoła czy domowej kropielniczki, pomaga nam na nowo przeżyć dar chrztu świętego.[1]
[1] Chrzest – raz na zawsze dany, ale ciągle na nowo przeżywany [w:] Odkryj skarb chrztu świętego, Wydział Duszpasterski Kurii Metropolitalnej w Olsztynie, Olsztyn 2015, s. 22